Steek eens een pluim in een ander zijn gat

1 maart. Vandaag was het complimentendag. Of ook wel: steek-eens-een-pluim-in-een-ander-zijn-gat-dag.
De enige dag in het jaar waarop je min of meer moreel verplicht bent om een verbaal schouderklopje te geven aan je medemens. Liefst gemeend. En als dat niet lukt, dan forceer je het maar een beetje.

Iedereen doet mee

Het klinkt als iets wat uit de hoed van de Bond Zonder Naam is gekomen en misschien is dat ook zo. Maar ondertussen doet bijna iedereen mee. Psychologen, stressdeskundigen en andere experten, maar net zo goed Jan met de pet.
Hoe het irl zit, weet ik niet – ik ben vandaag mijn kot nog niet uit geweest – maar op social media is het alvast een succes. Er wordt gecomplimenteerd, gestoeft, bewierookt en de hemel in geprezen dat het geen naam meer heeft. Iedereen doet zijn uiterste best om, althans vandaag, hoffelijk en bemoedigend te zijn.

Een pluim voor de hele wereld

Toch zie ik vooral algemene complimenten verschijnen. Loftuitingen die gericht zijn aan de grootste gemene deler. Het is nu eenmaal makkelijker om een hele groep te complimenteren dan één persoon. Het vraagt minder inspanning, je loopt niet het risico om jezelf bloot te geven en je hebt toch lekker je plicht gedaan.
Een beetje flauw misschien, maar best goed voor thuiswerkers zoals ik. Want wij krijgen anders zelden of nooit een pluim. Van wie zouden we die moeten krijgen? Niemand ziet hoe slim, sexy en uitermate doeltreffend we dag in dag uit aan de pc zitten. Hm.

Wat haalt het uit?

Maar voelen mensen zich echt beter als ze complimenten krijgen op een dag als vandaag? En heeft dat ergens weerslag op? Werken ze dan bijvoorbeeld harder? Ik heb er mijn twijfels bij.
Ik zou me alvast niet mooier, slimmer of efficiënter gaan voelen door zo’n verplicht nummertje van mijn baas, klant of collega. Integendeel. Als ik mijn werk zo goed doe/als ik er zo fantastisch uitzie/als ik zo’n stralende persoonlijkheid heb/(vul aan naar believen), dan hadden ze me dat op eender welke andere dag ook kunnen zeggen.

Het alternatief

Daarom pleit ik voor het tegendeel van complimentendag. Laten we één dag op het jaar de Geen-Complimenten-Dag invoeren. Dan zijn we op alle andere dagen verplicht om wél lief voor elkaar te zijn.
Is dat geen goed idee?
Op alle andere dagen is uw gat niet te dik in die rok, maar op 1 maart dus wel.
Het lijkt mij alvast een stuk beter dan het omgekeerde.

complimentendag

 

Vond u dit een goed stuk? Voel u dan zeker vrij om hieronder een gemeend compliment te geven.
Of om het te delen via de social media.
Of om u op de nieuwsbrief te abonneren.
Wie weet, stoef ik dan in de toekomst ook wel eens met u 🙂

Kill your darlings

Kill your darlings – oftewel: maak je lievelingen van kant.
Al wie met schrijven bezig is, kent het motto. Maar waar komt het vandaan? Wie zijn die darlings die je moet vermoorden en hoe herken je ze? En belangrijker nog: waarom moeten ze dood?

bijl, hakbijl

Precious darlings

De uitdrukking komt van auteur en Nobelprijswinnaar William Faulkner. Volgens hem worden wij schrijvers – ijdeltuiten als we zijn – simpelweg verliefd op onze eigen invallen. We vinden ze geniaal, terwijl ze dat al te vaak niet zijn. Integendeel: ze storen de leeservaring en zorgen dat de boodschap ondergesneeuwd raakt.
En in dat geval moeten die ‘precious darlings’ weg.
Dood.
Er zit niets anders op.

De ergernis van de driedubbele salto

Want hoe fantastisch jij die plotse invallen ook vindt, als ze je lezers alleen maar overdonderen kan je er verder niets mee. Zo’n overbodige ‘darling’ is als een tandarts die een driedubbele salto maakt voor hij je wijsheidstand eruit trekt. Erg indrukwekkend hoor. Maar behoorlijk irritant als je met kiespijn op de behandelstoel zit. En gevaarlijk, met die boor en tang in zijn handen.
Met schrijven is het net zo.
Niemand heeft een boodschap aan je schitterende spitsvondigheden, als ze niet bijdragen aan het hogere doel: je verhaal vooruithelpen of je boodschap overbrengen.

Slijp die hakbijl

Je schrijfsels steeds weer aftoetsen aan dat hogere doel is meteen ook dé manier om de lievelingen te herkennen die in aanmerking komen voor liquidatie. Dit zijn alvast de meest voorkomende situaties waar je zonder aarzelen de bijl in kunt zetten:

  • Nutteloze woordspelingen
  • Vergezochte metaforen
  • Overdaad aan woorden
  • Niet ter zake doende anekdotiek
  • Personages die het verhaal vertragen
  • Overbodige beschrijvingen

De korte pijn

Weg ermee dus. De korte pijn. Want beknoptheid is een deugd en eenvoud siert – van een teveel aan woorden, franje en wolligheid is geen mens ooit gelukkiger geworden. Of het moest een politicus zijn.
De oplossing voor je precious darlings is zo simpel als wat: schrappen, inkorten of vereenvoudigen. Meer moet dat niet zijn.

Na het moorden

Rest ons nog één heikele kwestie: waar blijf je met de lijken?
Het simpelste is natuurlijk om gewoon op delete te drukken. Maar laten we eerlijk zijn: dat is moeilijk. En hard. Het zijn per slot van rekening nog steeds je (dode) lievelingen. En er bestaat helaas niet zoiets als een kerkhof voor afgevoerde zinnen.
Maak het jezelf dus makkelijker: schrijf je darlings ergens anders op. Voer je afdankertjes af naar een apart document op je pc, of een speciaal schrift. Een soort rusthuis voor afgedankte zinnen, waar ze onder lotgenoten zijn. Om bingo te spelen, te kaarten of andere nuttige hobby’s uit te voeren.

Je kunt jezelf dan desgewenst wijsmaken dat je ze later elders zult gebruiken.
Ooit.
En ook al weet je dat het onzin is, het maakt de wroeging net iets minder.

 

Heb je het moeilijk met de hakbijl? No worries. Het Schrijfverdrijf kan je daarbij helpen. Vraag vrijblijvend een offerte voor een manuscriptbeoordeling of copywriting. Daar zijn we immers voor!

 

 

eat the frog | over kikkers en productiviteit

In elke job zijn er dingen die je haat. Die je liever niet zou doen. Zelfs als je een fantastische job hebt, zoals de mijne – geloof me. Administratie bijvoorbeeld. En planning. En mijn bureau opruimen, achterstallige mails beantwoorden en verder alle technische dingetjes die met mijn website te maken hebben en waar ik me soms te dom voor voel. Dus durf ik ze nogal eens uit te stellen. Maar dat is uiteraard niet goed voor de productiviteit.

de kikker van Mark Twain

Mark Twain had een oplossing voor dit probleem. Ja, ja, de Mark Twain van Tom Sawyer en Huckleberry Finn.
If it’s your job to eat a frog, it’s best to do it first thing in the morning. And if it’s your job to eat two frogs, it’s best to eat the biggest one first.
En hoe smerig het ook klinkt, er zit een zekere logica in. Want stel je voor: als je ’s morgens een levende kikker zou inslikken, dan kun je er donder op zeggen dat je het ergste die dag al hebt gehad. Toch?

kikker

liever kikkers dan koffie

Maar goed.
Wat is die kikker en waarom moet je hem inslikken? En dan nog levend ook?
Geen nood, je moet dat beest heus niet écht levend opvreten. Het gaat hier immers niet om de zoveelste gezondheidshype, waarbij je jezelf dagenlang moet uithongeren, overleven op sapjes of vreemde granen, of – zoals de allerlaatste nieuwe – een koffielavement moet zetten. (Serieus, beste Gwyneth? Een klysma? Ik weet wel wat beters te doen met koffie.)
Waar het wél om gaat, is het verhogen van je productiviteit. En om het aanpakken van je uitstelgedrag.

productiviteit? pak je to-dolijst aan

Eigenlijk kun je alle taken die je in de loop van de dag uitvoert, wil uitvoeren of zou moeten uitvoeren indelen in vier categorieën:

  • dingen die je wil doen en die je ook moet doen (win-win)
  • dingen die je wil doen en die je niet moet doen (alles waarmee je je dagen zou vullen als je de lotto won, dus)
  • dingen die je niet wil doen en die je ook niet moet doen (lucky you!)
  • dingen die je niet wil doen, maar die je wel móet doen
Die laatste categorie is de kikker.

Het zijn de dingen waar je AB-SO-LUUT geen zin in hebt. Die je alleen doet, omdat je écht niet anders kunt. Omdat er als het ware een loop van een geweer tegen je hoofd aan wordt gedrukt. Omdat, als je het niet doet, rampen gebeuren, paniek uitbreekt en de wereld vergaat, quoi. Dingen waarna de rest van de dag dus alleen maar mooier kan worden.
Lelijke, walgelijke dingen. Zoals een kikker.

Behalve dan deze ongelofelijk mooie boomkikker uit Costa Rica. Die zou je met plezier inslikken uiteraard.

tree frog, Costa Rica

Misschien is úw kikker wel het schrijven van webteksten, blogs of nieuwsbrieven?
Dan hebt u geluk. Ik kan u daarbij helpen.
Geef een schreeuw en ik snel u ter hulp!

Over copywriting en verdomd goeie koffie – alweer

Copywriting? Wat is dat?
Het moet een van de meest gestelde vragen zijn die ik krijg wanneer ik tijdens een casual gesprek of op een feestje vertel wat ik doe om den brode. Meestal wordt ze begeleid door (schrappen naar keuze) een vragende blik/ opgetrokken wenkbrauw/ roloog/ afkeurende geluiden of gegrom/ schouderophalen/ een discreet maar onherroepelijk verdwijnen van de gesprekspartner in de richting van de bar. Of in de richting van personen met een meer behapbaar beroep. Bakker bijvoorbeeld.
No worries.
Ik begrijp u volkomen.
Bij de helft van de beroepen uit andere sectoren moet ik er ook een uitgebreide functieomschrijving bij halen om te weten waar het in ’s hemelsnaam over gaat. Of weet ú zomaar wat een Manager Market Intelligence, een Area Controller, een Multi Channel Engagement Manager of een Chief Growth Officer is?
Ik dacht het niet. En anders bent u van harte welkom om het mij uit te leggen. In drie woorden, als het even kan.

De verwarring

Eerst en vooral is er de voor de hand liggende verwarring met copyright – het klinkt immers nagenoeg hetzelfde. Veel mensen googelen dan ook nietsvermoedend op het (volgens mij onbestaande) copyrighter.  Geloof het of niet, maar het is een bijzonder populaire zoekterm! En bizar genoeg komen ze via een omweg vaak tóch terecht waar ze wilden zijn: bij een professionele tekstschrijver. Misschien bent ook u op die manier bij mij terecht gekomen? Maar laten we duidelijk wezen: copywriting heeft op zich weinig te maken met copyright. Behalve dan dat er ook op teksten auteursrecht rust. (Let dus op met wat je pikt op het internet. Of beter nog: pik helemaal niets! Niet op het internet, en niet daarbuiten. Op de website van FOD Economie lees je waarom.)
Daarnaast is er ook onder professionals nogal wat discussie over de invulling van ons vak. Volgens sommigen is wat wij doen puur tekstschrijven, volgens anderen zit er een bredere invulling achter – marketing, promotie en concepten bedenken en dat soort dingen.
Om het allemaal wat overzichtelijk te houden, een woordje uitleg.

Hier met die definitie!

Volgens Van Dale en andere-sites-die-het-kunnen-weten is copywriting:
  • het tekst­schrij­ven, met name voor re­cla­me­doel­ein­den
  • het schrijven van wervende teksten voor commerciële doeleinden
  • het organiseren van woorden om beter te verkopen
  • een tekstversie van verkoopkunst. (Kunst. Hoort u dat? Niks alledaagse job. Niks metier, beroepskennis of vakmanschap zelfs. Verkopen is niets meer of minder dan een kunst. En copywriters zijn dus eigenlijk artiesten. Het is maar dat u het weet!)
Maar eigenlijk

Tja.
Eigenlijk, lieve mensjes, gaat het au fond om niet meer dan dit: het schrijven van goede tekst – of dat nu een webtekst is of een brochure, een nieuwsbrief of een FB-update, een persbericht of een blog.
Vlot leesbaar en zonder fouten, dat is de minimale vereiste.
Creatief, origineel en meeslepend, als het even meezit.
En wat het Schrijfverdrijf betreft: met een flinke geut humor.
Maar dat is niet alles! Daarnaast moet een tekst natuurlijk ook werken. Want met woorden alleen bent u niks. U wil namelijk wel dat uw teksten u uw bedrijf vooruit helpen. Ah ja! Dat ze verkopen. Verse klanten aantrekken om eindelijk die winkeljuffers de deur uit te krijgen, uw omzet doen stijgen tot ongeziene hoogtes, de concurrentie het nakijken geven, een nagelnieuwe markt aanboren of eender wat het is dat uw bedrijf doet of zou willen doen.
En goede teksten kunnen u daarbij helpen.
Meer nog: goede teksten zijn daarbij onontbeerlijk.

Het belang van een professionele copywriter

Maar waarom zou u die schitterende, goed werkende teksten dan niet gewoon zelf schrijven?
Nou.
Omdat copywriting lang niet zo eenvoudig is als het klinkt.
Simpelweg wat woorden op een blad papier (of een scherm) gooien, zonder tikfouten of grammaticale horror is niet voldoende. Anders kon iedereen zich wel copywriter noemen. En dan zat ik mooi zonder werk. 🙂 Er komt dus best wat vakmanschap bij kijken. Kunst, weet u nog wel? Zeker als u goede resultaten wilt behalen.

Alles. En nog goede koffie op de koop toe.

Daar gaat wel enig onderzoek naar marketing aan vooraf.
Want een goede copywriter geeft ook advies met betrekking tot communicatie, helpt concepten en blogplannen uit te werken en bemoeit zich met het hele social media gebeuren. We denken met u mee over hoe uw bedrijf het beste kan groeien, door zo goed mogelijk potentiële klanten te bereiken en bestaande klanten te behouden. We geven uw bedrijf een smoel op papier. En op het scherm. Eentje waar uw klanten van houden.
Laten we eerlijk zijn: we doen eigenlijk nagenoeg alles. Marketing, PR, de hele rimram.
En we zetten verdomd goede koffie ook. Met melk en een koekje erbij, zo u wenst.
Wat wil een mens nog meer?

En dan is er ook nog SEO-copywriting

Pardon?

Search Engine Optimization. Zoekmachineoptimalisatie.
Of in mensentaal: proberen om zo hoog mogelijk te raken in de zoekresultaten van Google of andere zoekmachines. En dat heeft alles te maken met goede kopij. Stevige tekstschrijverij.

Ha! Onleesbare teksten dus.

Nee hoor.
Enfin, niet als je het goed doet. Dan is een SEO-tekst gewoon een aangename tekst, die toevallig ook nog eens hoog scoort op bij zoekopdrachten. Door de juiste trefwoorden te gebruiken, waar mensen het vaakst op zoeken. Maar net zo goed door de juiste afbeeldingen te plaatsen, goeie externe en interne links te plaatsen en je lay-out te verzorgen. En door degelijke inhoud te plaatsen, uiteraard.
Want aan alleen maar trefwoorden heeft niemand wat. Ook al zet je de lekkerste koffie ooit.

Per mail op de hoogte blijven? Meld u dan aan voor die nieuwsbrief hiernaast!

copywriting | pencil paper notebook